Berlin, (MINA) - Adolf Hitler je prvi imao atomsku bombu, ali vrlo primitivne izrade i ne za upotrebu iz vazduha, objavljeno je u novoj knjizi koja pokazuje da je trka za naoružanjem u prvoj polovini 20. vijeka bila mnogo tješnja nego što se prije vjerovalo. Nacistièki nauènici su izveli testiranja neèega što se moglo nazvati "prljava atomska bomba" pred kraj Drugog svjetskog rata, piše njemaèki istorièar Rajner Karlš /Rainer Karlsch/ u novoj knjizi Hitlerova bomba, prenose agencije. Zatvorenici koncentracionih logora korišteni su za testiranja bombe i više stotina je umrlo u užasnim mukama u tim pokušajima, koji su sprovoðeni na ostrvu Rugen /Ruegen/ u Baltièkom moru i na brežuljkastom podruèju udaljenom oko 100 kilometara južno od Berlina 1944. i poèetkom 1945. godine. Karlš, autor brojnih knjiga o špijunaži iz vremena hladnog rata i trci u naoružanju, potvrðuje svoja otkriæa do sada neobjavljenim dokumentima, nauènim izvještajima, planovima i skicama. Amerièki istorièar Mark Voker /Walker/, meðunarodno priznati struènjak za program atomskog naoružanja Treæeg Rajha /Reich/, potvrdio je Karlšova otkriæa. »Meðutim, Hitlerovo atomsko oružje nije dostiglo razarajuæi potencijal amerièkih bombi koje su baèene na Hirošimu i Nagasaki«, kazao je Voker, profesor istorije na Junion Koledžu /Union Collegeu/ u državi Nju Jork /New York/. On tvrdi da se oružje koje su tajno razvijali nacistièki nauènici može uporediti sa "prljavom bombom" - nuklearnim materijalom koji se pakuje u eksplozive. Voker je objasnio da se takvo oružje, koje izaziva vrlo slabo razaranje ali koje širi ogromne kolièine smrtne radijacije, može jedino koristiti na frontu za odbijanje neprijateljskih snaga. Pred kraj rata Hitler je insistirao da njegovi nauènici razvijaju "èudesno oružje" koje æe mu omoguæiti da se iz ralja poraza, u posljednji trenutak, izvuèe pobjedom. Hitlerove tvrdnje su odbaèene kao stavovi poremeænog èovjeka, ali Karlšova knjiga iznosi vjerovanje u moguænost da je diktator možda stvarno bio bliže razvoju "èudesnog oružja" nego što je to iko mislio. Vjerovalo se da nacisti nemaju èisti uran koji gotovo da nije postojao van Sjeverne Amerike i Afrike. Takoðe, vjerovalo se da je Hitler više volio konvencionalno oružje jer ga je njegovo ogranièeno shvatanje strateškog ratovanja onemoguæavalo da vidi razgranatost nuklearnog kapaciteta. Smatralo se i da je Hitler obeshrabrio nauènike u daljnjem razvoju atomske bombe, ali je karlš uspio da dokaže dokumentima da su nacisti posjedovali nuklearni reaktor i lokacije za nuklearna testiranja. Najznaèajniji dokaz je nacrt patenta za bombu od plutonijuma iz 1941. godine, a Karlš je za svoje istraživanje koristio savremene izvještaje, konstrukcione nacrte, snimke iz vazduha, bilješke nekih od nauènika, špijunske izvještaje amerièkih i sovjetskih agenata, kao i mjerenja radijacije i analize tla. (kraj) dmh