Dejan Bašanović, generalni sekretar Udruženja paraplegičara Podgorica

32

Rođen 20.01.1973. godine u Podgorici. Nastanjen u selu Botun, mjestu koje je smješteno na lijevoj obali rijeke Morače, u Zetskoj ravnici.

Završio Višu školu unutrašnjih poslova u Zemunu 1996 godine i Fakultet za poslovnu i civilnu bezbjednost u Baru 2011 godine.

Zaposlen u Upravi kriminalističke policije od 1996 do 2016 godine gdje je radio na više odgovornih mjesta, a od 2016 do juna 2019 godine u Ministarstvu unutrašnjih poslova, u Odjeljenju za unutrašnju kontrolu rada policije.

Od juna 2019 godine imenovan je za vršioca dužnosti direktora JU „Centar za pružanje usluga iz oblasti socijalne i dječije zaštite za opštinu u okviru Glavnog grada – Golubovci“.

Sticajem životnih okolnosti prolazi kroz specifičan zdravstveni period (jedan duži  period bio korisnik invalidskih kolica), nakon čega se 2002. godine učlanjuje u Udruženje paraplegičara Crne Gore.

Svoj rad usmjerava na razvoj Udruženja paraplegičara Podgorica – nevladine humanitarne organizacije koja se bavi zaštitom prava lica sa invaliditetom i koja djeluje na lokalnom nivou, gdje trenutno obavlja funkciju Generalnog sekretara.

Učestvovao u više projektnih aktivnosti koje su se odnosile na adaptaciju školskih i zdravstvenih ustanova, adaptaciji saobraćajnica, raspodjeli ortopedskih pomagala, prilagođavanje javnog prevoza, kao i u izradi više Akcionih planova iz različitih oblasti od značaja za lica sa invaliditetom.

Član je Savjeta za pitanje osoba sa invaliditetom opštine Podgorica.

Autor više brošura koje su se odnosile na prilagođavanje javnih ustanova i javnih površina na području Crne Gore i to: „Turistička mapa puta osoba sa invaliditetom“, „Plava zastavica“, „Priručnik o prilagođavanju javnih objekata“, kao i brošure „Ponosno do uspjeha“ u kojoj su prikazane životne priče lica sa invaiditetom, sa svim njihovim životnim usponima i padovima.

Njegov glavni cilj je maksimalno uključivanje državnih institucija u ispunjavanju obaveza prema licima sa invaliditetom, ne tražeći više nego što je to praksa u razvijenim zemljama, jer će se zajedničkim aktivnostima državnih institucija i nevladinih organizacija postići njihova puna afirmacija na svim životnim poljima.

Njegov životni moto je: „Ko se bori, taj može i izgubiti, ali ko se ne bori, taj je već izgubio“